Een collega komt het kantoor binnen en zegt dat er in de winkel iemand voor me is. Ze omschrijft de man en ik gok een naam maar als ik meeloop zie ik dat het iemand anders is, een goede kennis die ook in Belfeld opgroeide en waar ik nog mee op school heb gezeten. Hij vraagt of ik wist dat de Readshop, aan het begin van de Klaasstraat gesloten is. Ik reageer duidelijk verbaasd genoeg want hij vervolgt dat hij dacht dat ik dat wel zou weten en dat beaam ik, meestal weet ik al een tijd voordat een winkel sluit of het ‘te huur’ bord verschijnt dat een winkel er mee gaat stoppen, dit keer niet. Ik loop met hem mee naar de straat en ik kijk naar links en zie de kranten uitstallingen en de groene parasol van de Readshop en zeg dat hij daar toch nog gewoon ligt. Nu is het zijn beurt om nogal verbijsterd te kijken en samen lopen we richting de Readshop, hij met zijn fiets aan de hand. Bij de gewoon geopende winkel blijven we even staan, net was hij nog weg, stamelt hij, en zegt, ik ben toch niet gek. Ik wijs naar de gesloten winkel naast de Readshop die wel leeg is en waar een te huur bord op staat en zeg dat hij zich vermoedelijk net met dat pand vergist heeft. Een beetje hoofdschuddend kijkt hij naar de twee panden. Dan sluit hij zijn fiets en loopt richting de ingang terwijl ik terug begin te lopen naar Koops. A glitch in the matrix, roept hij me nog lachend na.

Plaats een reactie