Ik loop met mijn in januari gekochte overhemd terug naar de winkel in de Vleesstraat. Het hemd heb ik een keer of drie gedragen en na de laatste keer kwam het uit de wasmachine met een flinke scheur. Niet wat ik direct verwacht na het beperkte gebruik. Zonder bonnetje loop ik de winkel binnen en ik verwacht een kleine discussie te moeten voeren, vandaar dat ik ook een printje heb meegenomen van de pintransactie. Van discussie is echter geen sprake. De vrouw neemt mijn kapotte overhemd aan en scant een bonnetje in het kledingstuk waar ik het bestaan niet eens van wist. Ze zoekt een paar seconden in de computer en print het bonnetje met beide overhemden uit, kijkt nog even in haar computer en zegt dat ze dit model zelf niet meer voorradig hebben maar dat ze even gaat navragen of een ander filiaal het nog wel heeft liggen. Ik vind dat een prima plan. Ze zegt dat ze me nu het geld terug betaalt, en ik moet een bonnetje tekenen dat ze dat bedrag ook daadwerkelijk terug heeft gegeven. Dat doe ik. Ik laat mijn naam en mijn telefoonnummer achter en ze zegt me te bellen als het hemd binnenkomt maar ook als het niet meer te krijgen is. Ik dank haar voor haar service en loop de winkel uit met het blijde gevoel dat goede service nog altijd bestaat.

Plaats een reactie