Een jaar geleden had ik nog een keer woorden met deze klant. Hij bestelde een stempel en had een voorbeeld van zijn oude stempel en na behoorlijk wat moeite wisten we de stempel redelijk te reproduceren maar hij vond het niet genoeg lijken en wenste daarom de stempel niet af te nemen. Ik zag het verschil niet maar smeet in bijzijn van de klant uiteindelijk de dure stempel in de prullenbak en zei dat ik niet nog een poging zou doen om de stempel nog beter te laten gelijken en dat vond hij dan weer niet leuk. Ik ook niet achteraf. Het afgelopen jaar zag ik hem steeds meer warrig worden en dat plaatste de discussie rondom de stempel in een andere context en heb ik spijt van mijn reactie. Vandaag komt hij langs met twee potjes inkt die hij twee jaar geleden heeft aangeschaft. Mijn collega weet geen raad met zijn verhaal en vraagt mij erbij. Ik loop de winkel in en vraag aan hem wat zijn vraag is. Hij steekt zijn hand uit en zegt dat een kennismaking het gesprek zal veraangenamen. Ik schud zijn uitgestoken hand. Hij zegt dat hij twee jaar geleden de potjes inkt heeft aangeschaft maar nog de btw op de potjes moet voldoen. Ik laat die zin heel even op me inwerken en zeg dat ik die btw van twee jaar geleden kwijt scheld. De man vindt dat heel sympathiek en schudt me nogmaals de hand en laat me de twee potjes inkt zien. Rood en zwarte inkt voor stempelkussens. Goede inkt hoor, zegt hij. Hij vraagt nog een keer of hij iets moet betalen en ik zeg dat dat echt niet hoeft en na nog een bedankje laat hij de inkt weer in zijn tasje verdwijnen en loopt de winkel uit.