Het echtpaar komt de winkel binnen, loopt op me af en zegt dat ze volgens hen mij moeten hebben. Op dat moment weet ik waar ze voor komen want mijn collega heeft me vooraf ingelicht. Ze willen een nieuwe e-reader en hebben daar wat vragen over die mijn collega niet wist te beantwoorden. Ik geef als eerst antwoord op de nog niet gestelde vraag die mijn collega me reeds doorspeelde dat die zou komen, kunnen de boeken die ze op hun oude reader hebben staan overgezet worden op de nieuwe. Dat kan, zeg ik, en ik leg uit hoe. Het blijkt een voordeel dat ze al een e-reader hebben die helaas na meer dan twee jaar niet reparabele kuren begon te vertonen met het opladen. We stuurden de oude reader op, kregen het ding terug maar na een paar dagen trad het oude probleem weer op, de batterij bleef leeglopen. Dan maar een nieuwe en de oude, die het op zich nog wel doet maar die erg vaak aan de stroom moet, gaat naar de man. Die gaat er andere boeken opzetten, zegt hij, vieze boekjes, vervolgt hij met een lach waarop de vrouw antwoord dat hij dan niet haar account moet gebruiken. Bij haar bijna honderdvijftig boeken zitten geen ondeugende exemplaren. De man en de vrouw zijn een jaar of zeventig, schat ik zo, en ik vind het fantastisch hoe ze met elkaar en met mij omgaan, een gesprek met een knipoog. De vrouw geeft toe eerst een kobo aan te hebben geschaft bij de mediamarkt maar daar kreeg ze haar eerder aangekochte boeken niet op. Ook vond ze de vraag van de medewerker of ze de inloggegevens van haar bol.com account mocht vreemd. Ze wil niet daar kopen, ze wil vrij zijn in waar ze wil kopen of het nu bij bol of bij Koops is. Ik zeg dat ik dat ook zo fijn vind aan de keuze van Libris om te stoppen met kobo en door te gaan met tolino. Op de laatste kun je alles lezen. Zelfs eigen teksten die je als pdf of txt opslaat. Vrijheid blijheid, alhoewel, en dat voeg ik ergens tussen de regels door toch maar even toe, zijn we natuurlijk wel erg blij wanneer de boeken bij ons gekocht worden.

Plaats een reactie