Ik praat met de man die zijn hele leven al in de binnenstad woont en hij vertelt over de tijd dat het betalen voor het parkeren van een auto werd ingevoerd. Daar had hij dus mooi geen zin in, zegt hij, iets wat altijd als vanzelfsprekend voor niets kon en waar nu opeens voor betaald moest worden. Het resulteerde in bekeuringen. Eerst één, toen twee en uiteindelijk het mooie aantal van eenendertig. En dat aantal pikte justitie niet, dus het werd eenendertig keer de bekeuring betalen of eenendertig keer een dag in het gevang. Hij mocht kiezen. Geen dag in de cel, zo bezweert hij me, dat gaat hij echt niet doen en betalen is dus de enige optie maar een vriend van hem verzekert hem dat hij gewoon naar het gevang moet gaan. Geen sprake van, zegt hij nog eens tegen mij, maar zijn vriend is overredend en heeft er ervaring mee gehad dus begeeft hij zich uiteindelijk op de dag dat hij zich moet melden naar het gevang, waar hij wordt ontvangen en waar de bewaarder hem vraagt of hij weet waar een gevangenis voor is. Voor misdaden en wat hij gedaan heeft hoort daar niet bij. Er uit moet hij, als nep misdadiger, dus hij verlaat het gevang waarmee zijn straf voldaan is maar hij wel besluit om zijn auto niet langer in het gebied te parkeren waar het niet meer mag. Hebben ze zonder hem te straffen toch voor elkaar wat ze wilden, zegt hij.

Plaats een reactie